Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου σήμερα [από τα εβραϊκά]:

«Υπουργέ Παιδείας, Γιοάβ Κις,

Συμμετέχοντες στον Διαγωνισμό,

Μέλη της κριτικής επιτροπής, και φυσικά, οι νικητές,

Συγχαρητήρια σε όλους σας και εύγε!

«Ως η φωτιά που κατακαίει το δάσος, και ως η φλόγα που βάζει τα όρη στη φωτιά», αναφέρεται στο Βιβλίο των Ψαλμών [83:14],

Καθώς αρχίζω τις δηλώσεις μου, επιθυμώ να δώσω δύναμη στις υπηρεσίες πυρόσβεσης και διάσωσής μας, και σε όλα τα άλλα στοιχεία που καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια για να περιορίσουν τις πυρκαγιές στα Λόγια της Ιερουσαλήμ. Δεν είναι απλό ζήτημα· υπάρχουν φυσικές καταστροφές, και υπάρχουν ανθρωπογενείς καταστροφές επίσης. Υπάρχει σκληρή δουλειά να γίνει.

Οι γείτονές μας, οι οποίοι διακηρύσσουν την αγάπη τους για αυτή τη γη, είναι προετοιμασμένοι, στην προπαγάνδα τους, στην υποκίνηση τους στα παλαιστινιακά δίκτυα, λένε – κάψτε τη γη. Εμείς αγαπάμε αυτή τη γη και προστατεύουμε αυτή τη γη!

Είμαι βέβαιος ότι θα ανταποκριθούμε με επιτυχία και σε αυτή την πρόκληση. Καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να περιορίσουμε τη φωτιά και να αποκαταστήσουμε ό,τι έχει καταστραφεί.

Ο ποιητής Ουρί Τزβι Γκρίνμπεργκ, μακαρίτης, μεγάλος φίλος της οικογένειάς μου, απεβίωσε την Ημέρα της Ανεξαρτησίας 44 χρόνια πριν. Ο Γκρίνμπεργκ έγραψε σε ένα από τα ποιήματά του: «Η Σιών που στέκεται στη φωτιά και δεν καίγεται».

Όπως ο βάτος που καιγόταν στη φωτιά αλλά δεν καταναλωνόταν, έτσι είναι και το έθνος μας. Επιμένουμε, υπάρχουμε, νικάμε και συνεχίζουμε να χτίζουμε την πατρίδα μας, ό,τι κι αν γίνει.

Ένα ακόμη πράγμα για τη νίκη:

«Έχουμε πολλούς στόχους στον πόλεμο· επιθυμούμε να επιστρέψουμε όλους τους ομήρους μας. Μέχρι σήμερα, έχουμε επιστρέψει 147 ζωντανούς ομήρους, 196 συνολικά. Υπάρχουν περισσότεροι – έως 24 ζωντανοί, 59 συνολικά. Θέλουμε να φέρουμε πίσω τους ζωντανούς αλλά και τους αποθανόντες· είναι ένας πολύ σημαντικός στόχος. Στον πόλεμο, υπάρχει ο απώτατος στόχος – και αυτός ο απώτατος στόχος είναι η νίκη επί των εχθρών μας, και αυτό θα το πετύχουμε.

Τώρα, μερικές λέξεις σχετικά με την ίδια τη Βίβλο: Θέλω να σας πω, με ειλικρίνεια, ότι για μένα, ο ανταγωνισμός είναι σκληρός. Ο προβληματισμός είναι δύσκολος. Δεν μιλάω τώρα για την κούρσα μεταξύ των διαγωνιζομένων· εξάλλου, ο διαγωνισμός έχει κριθεί.

Μιλάω για το ερώτημα: ποιο εδάφιο από τη Βίβλο ταιριάζει περισσότερο στον Πόλεμο της Λύτρωσης; Αυτός είναι ο πόλεμος μας.

Ίσως αυτό στο Βιβλίο των Αριθμών [23:24]: «Ιδού λαός που εγείρεται ως λέαινα, και ως λέων σηκώνεται».

Μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου, σηκωθήκαμε στα πόδια μας σαν λιοντάρια και ανταπαντήσαμε με πόλεμο στους εχθρούς μας.

Ή, ίσως, ένα διαφορετικό εδάφιο, από το Βιβλίο των Παροιμιών [3:31]: «Μην ζηλεύεις τον καταπιεστή και μην διαλέξεις καμία από τις οδούς του» [«καταπιεστής» στα εβραϊκά είναι ομόηχος με τον «άνθρωπο της Χαμάς»]. Πιστεύω ότι αυτό δεν χρειάζεται εξήγηση· δεν είναι για να τους ζηλεύει κανείς.

Υπάρχουν επίσης και άλλα σημαντικά εδάφια, για παράδειγμα: «Και θα επιστρέψουν τα τέκνα σου στα όριά τους», από το Βιβλίο του Ιερεμία [31:17]. Επενδύουμε τη μέγιστη προσπάθεια για να φέρουμε πίσω στην πατρίδα τους γιους και τις κόρες μας, φέρνοντας τους αγαπημένους μας ομήρους στο σπίτι.

Και άλλο ένα, από το Βιβλίο των Ψαλμών αυτή τη φορά: «Την οδό της πίστεως εξελεξάμην» [119:30]. Το ακούσαμε από τη στρατιώτισνα παρατηρητή Αγκάμ Μπέργκερ, η οποία είπε: «Επέλεξα την οδό της πίστης και μέσω της πίστης επέστρεψα».

Και φυσικά υπάρχουν τα γράμματα που σχηματίζουν τη λέξη «οζ» [δύναμη]. Το «Οζ» είναι ο αριθμός 77, για το Ισραήλ.

Αν θέλει ο Θεός, η ψυχική δύναμη των στρατιωτών και των διοικητών μας θα μας φέρει τη νίκη!

Οπότε, όπως σας είπα: τόσα πολλά όμορφα εδάφια – και ο ανταγωνισμός μεταξύ τους είναι σκληρός. Γι’ αυτό πιστεύω ότι δεν πρόκειται για μια μοναδική επιλογή, αλλά για πολλαπλές επιλογές. Όλα τα εδάφια που ανέφερα, χωρίς εξαίρεση, είναι εμπνευσμένα. Φέρνουν μεγαλύτερη δύναμη και επιπλέον ώθηση στους ήρωές μας στα μέτωπα των μαχών.

Αυτό είναι το μεγαλείο της Βίβλου: Η Βίβλος μιλά σε κάθε γενιά. Η Βίβλος είναι το θεμέλιο της ύπαρξής μας – ένας υπέροχος θησαυρός πνεύματος, ταυτότητας και αξιών.

Πριν από μερικές εβδομάδες, συγκινήθηκα παρακολουθώντας την τελετή φύτευσης δέντρων, στην οποία δέντρα που πάρθηκαν από το Κιμπούτς Μπεερί φυτεύτηκαν σε μια νέα συνοικία που κατασκευάζεται στην κοινότητα Οθνιέλ, στα Λόγια της Χεβρών. Η νέα συνοικία ονομάζεται Μπεέρ Ελχανάν προς τιμήν του ήρωα του Ισραήλ, Ελχανάν Καλμάνσον, μακαρίτη, ο οποίος έσωσε τις ζωές πολλών κατοίκων του Μπεερί την ημέρα της σφαγής.

Δέντρα που μεταφέρθηκαν από τη δυτική Νεγκέβ – φυτεμένα στο έδαφος της Ιουδαίας και της Σαμάρειας. Γύρω τους, στέκονται μαζί, αγκαλιάζονται, κιμποουτσανίκ们 και έποικοι. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απεικόνιση για την προφητεία του Ιεζεκιήλ [37:17]: «Και ένωσέ τα το ένα με το άλλο σε ένα ξύλο· και θα γίνουν ένα στο χέρι σου».

Αυτή η υπέροχη σύνδεση μεταξύ της Βίβλου και της φύτευσης δέντρων στη Γη του Ισραήλ – και μετά τις πυρκαγιές, θα φυτέψουμε πολλά περισσότερα δέντρα σε ολόκληρη τη Γη – αυτή η σύνδεση αποτελεί επίσης μέρος της κληρονομιάς της οικογένειάς μας, της συζύγου μου Σάρα και εμού.

Ο αείμνηστος πεθέρος μου – πατέρας της Σάρα, Σμουέλ Μπεν-Αρτζί, μακαρίτης – ήταν στα νιάτα του αγρότης που έκανε πολλούς οπωρώνες να ανθίσουν. Την ίδια στιγμή, ήταν επίσης μαχητής στην υπόγεια οργάνωση, αλλά η Βίβλος ήταν κεντρική στην κοσμοθεωρία του. Δεν ήταν απλώς ένας ζεστός μελετητής της Βίβλου, ήταν επίσης ένας μεγάλος εκπαιδευτικός. Ήταν δάσκαλος της Βίβλου και ίδρυσε μια ομάδα μελέτης της Βίβλου· ήταν στην πρώτη ομάδα μελέτης της Βίβλου του Μπεν-Γκουριόν και ίδρυσε μερικές από τις μακροβιότερες ομάδες μελέτης της Βίβλου στην ιστορία του Ισραήλ. Έζησε τη Βίβλο και ήταν αποφασισμένος να ενσταλάξει τη Βίβλο στους μαθητές του.

Ένας από τους μαθητές που επηρεάστηκαν από αυτόν ήταν ο εγγονός του, ο γιος μας Άβνερ, ο οποίος πριν από 15 χρόνια κέρδισε, αρχικά, το βραβείο του Διαγωνισμού Βίβλου για το Κράτος του Ισραήλ, και στη συνέχεια κέρδισε την 3η θέση στον Διεθνή Διαγωνισμό Βίβλου. Καθήμεθα εδώ, η σύζυγός μου Σάρα και εγώ, στις άκρες των καθισμάτων μας, και συγκινηθήκαμε, όπως είμαι σίγουρος ότι πολλοί πατέρες και μητέρες εδώ συγκινήθηκαν. Ήταν μια στιγμή έξαρσης, επειδή εδώ είναι αυτό το βιβλίο, αυτό το θεμέλιο, ζωντανό στο έθνος μας, ζωντανό μέσα μας, ζωντανό μέσα στα παιδιά μας και μεταδιδόμενο στα εγγόνια μας, κάτι πραγματικά σπουδαίο.

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ότι ο Σμουέλ Μπεν-Αρτζί γεννήθηκε με το όνομα Σάμουελ Χαν. Άλλαξε το όνομά του σε Μπεν-Αρτζί [«γιος της γης μου»] λόγω της ισχυρής αγάπης του για τη γη μας, για την κληρονομιά των προγόνων μας.

Και εδώ θα ήθελα να απευθυνθώ στους νέους στο εξωτερικό: είθε να γίνετε κι εσείς – όπως έκανε ο Σμουέλ Μπεν-Αρτζί – οι γιοι και οι κόρες της γης μας. Ελάτε στη Γη – διότι το Ισραήλ είναι το σπίτι για όλους μας.

Επιθυμώ να ευχαριστήσω όλους τους συμμετέχοντες στον Διαγωνισμό Βίβλου. Επιθυμώ να σας ευχαριστήσω, τους κριτές.
Θερμά συγχαρητήρια στους νικητές.

Καλή Ημέρα Ανεξαρτησίας!»