Τα ζοφερά ευρήματα δείχνουν ότι εάν οι μέσες παγκόσμιες θερμοκρασίες αυξάνονταν κατά αυτό το ποσό στο μέλλον, τα μόνιμα παγωμένα εδάφη που βρίσκονται σήμερα στο Βόρειο Ημισφαίριο θα έλιωναν.
Μια τέτοια αύξηση της θερμοκρασίας θα απελευθέρωνε έως και 130 δισεκατομμύρια τόνούς άνθρακα που είναι επί του παρόντος παγωμένος στο έδαφος κατά τις επόμενες δεκαετίες.
Η διεθνής ομάδα ερευνητών, η οποία περιλάμβανε ειδικούς από τις Γεωλογικές Υπηρεσίες του Ισραήλ, τα πανεπιστήμια Νόρθουμπρια και Οξφόρδης στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Πανεπιστήμιο της Βέρνης στην Ελβετία και το USGS, κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα αφού μελέτησε περισσότερες από 60 ορυκτές αποθέσεις που ελήφθησαν από σπηλαία στην περιοχή του δέλτα του ποταμού Λένα στη βορειοανατολική Σιβηρία.
Τα ευρήματά τους δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο Nature Communications.
Τα ορυκτά αποθέματα σπηλαίων, όπως οι σταλαγμίτες και οι σταλακτίτες, μπορούν να σχηματιστούν μόνο όταν το νερό από τη βροχή και το χιόνι που λιώνει διεισδύει στο έδαφος και τα πετρώματα, σχηματίζοντας αργά αποθέματα σε σπηλαία κάτω από το έδαφος. Αυτές οι αποθέσεις δεν μπορούν να σχηματιστούν όταν το έδαφος πάνω από τα σπηλαία είναι παγωμένο, όπως είναι σήμερα σε μεγάλες περιοχές της Σιβηρίας και άλλων περιοχών που συνορεύουν με τον Αρκτικό Ωκεανό.
Η μελέτη βασίστηκε σε μια τεχνική υψηλής ακρίβειας η οποία χρησιμοποιεί τη ραδιενεργό διάσπαση του φυσικά απαντώμενου ουρανίου στα αποθέματα για τον σχηματισμό μολύβδου, γνωστή ως χρονολόγηση ουρανίου-μολύβδου.
Μετρώντας τις ελάχιστες ποσότητες ουρανίου και μολύβδου που βρέθηκαν σε αποθέσεις που ελήφθησαν από σπηλαία στα βράχια Taba-Ba’astakh στο μακρινό βόρειο τμήμα της Σιβηρίας σε ένα εξειδικευμένο εργαστήριο στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, οι συγγραφείς της μελέτης μπόρεσαν να προσδιορίσουν ότι τα ορυκτά σχηματίστηκαν 8,7 εκατομμύρια χρόνια πριν κατά την ύστερη περίοδο του Μειοκαίνου.
Η παρουσία νερού για τον σχηματισμό των αποθέσεων των σπηλαίων δείχνει ότι η θερμοκρασία του εδάφους ήταν πάνω από 0˚C, γεγονός που σημαίνει ότι το μόνιμα παγωμένο έδαφος που βρίσκεται επί του παρόντος στην περιοχή απουσίαζε 8,7 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Υπάρχοντα αρχεία από άλλες περιοχές καταδεικνύουν ότι, εκείνη την εποχή στο παρελθόν, οι μέσες παγκόσμιες θερμοκρασίες ήταν 4,5˚C υψηλότερες από εκείνες που βιώνονται σήμερα.
Αυτό δείχνει ότι η θέρμανση κατά 4,5˚C είναι επαρκής για να λιώσει η τεράστια πλειοψηφία του μόνιμα παγωμένου εδάφους στο Βόρειο Ημισφαίριο, με συνθήκες απαλλαγμένες από μόνιμα παγωμένα εδάφη να εκτείνονται σε όλη τη διαδρομή προς τη βόρεια ακτή μεταξύ της Ασίας και του Αρκτικού Ωκεανού.
Το σημερινό μόνιμα παγωμένο έδαφος περιέχει τεράστιες ποσότητες άνθρακα, που δεσμεύεται καθώς νεκρό φυτικό υλικό παγώνει στο στρώμα του εδάφους. Το λιώσιμο του μόνιμα παγωμένου εδάφους θα απελευθέρωνε αυτόν τον άνθρακα πίσω στην ατμόσφαιρα και θα αύξανε περαιτέρω τη θέρμανση.
Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από το Συμβούλιο Έρευνας Φυσικού Περιβάλλοντος και το Ίδρυμα Leverhulme.

Σύνδεσμος προς την έρευνα