Remarks by Prime Minister Benjamin Netanyahu at the Second International Conference on Combating Antisemitism, in Jerusalem
Prime Minister Benjamin Netanyahu, this evening, in Jerusalem, at the Second International Conference on Combatting Antisemitism:
«Υπουργέ Τσίκλι, καταρχάς, δεν ήξερα ότι τα αγγλικά σου ήταν τόσο καλά. Αλλά οι ιδέες ήταν εξαιρετικές και εστιασμένες. Σας ευχαριστώ που πρωτοστατήσατε σε αυτή τη διάσκεψη. Αυτή είναι η δεύτερη και σίγουρα όχι η τελευταία, επειδή η μάχη είναι μακρά. Έχετε συγκροτήσει μια εντυπωσιακή ομάδα εδώ και θέλω να καλωσορίσω μερικούς πολύ καλούς φίλους του Κράτους του Ισραήλ και του εβραϊκού λαού και προσωπικούς φίλους. Πρώτον, τον υπουργό, ή μάλλον τον πρωθυπουργό της Αυστραλίας, Σκοτ Μόρισον, έναν εξαιρετικό, εξαιρετικό υπέρμαχο του λαού μας. Είναι πολύ καλό που σε βλέπω, Σκοτ.
Και εξίσου, τον πρώην καγκελάριο της Αυστρίας, Σεμπάστιαν Κουρτς, έναν ακόμη μεγάλο υπέρμαχο και έναν ακόμη μεγάλο φίλο. Τον υπουργό Δικαιοσύνης της Αργεντινής, Μαριάνο Λιπερόνα. Έρχεται όχι μόνο εκπροσωπώντας τον εαυτό του, αλλά εκπροσωπώντας έναν απίστευτο φίλο του Ισραήλ, τον πρόεδρο της Αργεντινής, Μιλέι, ο οποίος καταρρίπτει όλους τους κανόνες για καλό.
Υπάρχει εδώ ένας ακόμη ειδικός φίλος. Είναι ο ανώτερος σύμβουλος και πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού. Κ. Λίο Τέρελ, Λίο, είναι υπέροχο να σε ξαναβλέπω. Γνωρίζουμε το πάθος σου. Γνωρίζουμε ότι κάνεις ό,τι περνάει από το χέρι σου για να προχωρήσεις βάσει της οδηγίας του προέδρου Τραμπ για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού, ο οποίος είναι επικίνδυνος για την Αμερική, επικίνδυνος για τον ελεύθερο κόσμο μας, επικίνδυνος για τον κοινό μας πολιτισμό. Σου ευχαριστούμε, Λίο.
Έχουμε εδώ μέλη του κοινοβουλίου, συμπεριλαμβανομένων των δύο αδελφών, του Εντουάρντο και του Φλάβιο, Μπολσονάρου. Είναι πολύ καλό να σας βλέπουμε από τη Βραζιλία. Υπάρχουν άλλα μέλη του κοινοβουλίου εδώ και διακεκριμένοι προσκεκλημένοι. Θέλω να σας καλωσορίσω όλους και ελπίζω να σας συναντήσω όλους.
Βρίσκεται επίσης εδώ η οικογένεια του αείμνηστου Γιαρόν Λισίνσκι, ο οποίος, μαζί με τη μνηστή του, αυτούς τους υπέροχους, πραγματικά όμορφους ανθρώπους, το όμορφο ζευγάρι, θερίστηκαν από αυτό το αντισημιτικό μίσος στην Ουάσιγκτον ακριβώς δίπλα στο Μουσείο του Ολοκαυτώματος. Και θυμόμαστε για πάντα αυτούς που έπεσαν και δεσμευόμαστε να φέρουμε πίσω τους πεσόντες ήρωές μας και επίσης όλους τους ομήρους που απήχθησαν, και οι άνθρωποι δεν πίστευαν ότι θα παίρναμε τους είκοσι ζωντανούς ομήρους. Με τη βοήθεια του προέδρου Τραμπ, τους βγάλαμε έξω. Με τους γενναίους στρατιώτες μας που μπήκαν στη Γάζα, έπηξαν ένα μαχαίρι στη Χαμάς και συνειδητοποίησαν ότι το τελευταίο τους προπύργιο επρόκειτο να χαθεί. Και ο πρόεδρος Τραμπ έπηξε ένα διπλωματικό μαχαίρι στην άλλη πλευρά. Πήραμε τους 20 ομήρους, αλλά μετά έπρεπε να πάρουμε άλλους είκοσι οκτώ, είκοσι οκτώ νεκρούς ομήρους, και τους βγάλαμε όλους έξω, και έμεινε ένας, ο Ράνι Γκβίλι. Ο Ράνι Γκβίλι, από την ειδική μονάδα της αστυνομίας που πολέμησε όχι μόνο με σπασμένο χέρι, πυροβολήθηκε δύο φορές και συνέχισε να πολεμά, και σκότωσε δεκατέσσερις τρομοκράτες μόνος του. Και μετά πέθανε. Και είπαμε ότι θα τον φέρουμε πίσω. Ήταν ο πρώτος που μπήκε. Είναι ο τελευταίος που φεύγει, ήρωας του Ισραήλ. Ο Ράνι επέστρεψε. Δεν υπάρχουν άλλοι όμηροι στη Γάζα. Τρομερό επίτευγμα για τις ηρωικές μας δυνάμεις, τους στρατιώτες μας, τους διοικητές μας, κανένας σαν αυτούς.
Πάνω από 20 χρόνια πριν, ήμουν υπουργός Οικονομικών του Ισραήλ. Είχα προσκληθεί σε ένα πανεπιστήμιο στην Ολλανδία. Είναι ένα πολύ καλό πανεπιστήμιο. Είχε, κυρίως, εστίαση στις επιχειρήσεις, και έδιναν αυτό το βραβείο του Οικονομικού Ανθρώπου της Χρονιάς, για κάποιο λόγο με επέλεξαν, οπότε πήγα εκεί. Υπήρχαν περίπου χίλιοι Ολλανδοί φοιτητές, ο πιο κοντός ήταν ένα μέτρο και ενενήντα πέντε. Νέοι τύποι. Νέοι τύποι. Και έδωσα την ομιλία μου. Μίλησα για τις μεταρρυθμίσεις της ελεύθερης αγοράς που κάναμε εδώ.
Και μετά ήρθαν οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις. Και σηκώνεται ο πρώτος. Και είπε: «Κύριε πρωθυπουργέ, τι μπορούμε να κάνουμε για τη μουσουλμανική μειονότητα στην Ολλανδία;» Είπα, το απέφυγα. Ήθελα να μιλήσω για μεταρρυθμίσεις, οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Σηκώνεται ο δεύτερος. «Κύριε πρωθυπουργέ, δεν απαντήσατε στην ερώτηση. Τι μπορούμε να κάνουμε για τη μουσουλμανική μειονότητα στην Ολλανδία;» Και απέφυγα αυτή την ερώτηση. Και έτσι πήγαινε. Και αφού τελειώσει αυτή η συνεδρία, βγαίνω έξω με αυτούς τους δύο νεαρούς Ολλανδούς φοιτητές, 21, 22 ετών, και τους ρώτησα γιατί με ρωτούσαν γι’ αυτό. Και είπαν: «Κύριε πρωθυπουργέ, είμαστε η πιο φιλελεύθερη χώρα στον πλανήτη. Αποδεχόμαστε τους πάντες. Μαύρους, λευκούς, κίτρινους, καφέ, πράσινους, οποιοδήποτε χρώμα, οποιαδήποτε πίστη, γκέι, στρέιτ, τρανς, οτιδήποτε. Αλλά σε αυτή τη μειονότητα, υπάρχει ένα ριζοσπαστικό περιθώριο, και είναι διαφορετικό.
Επειδή θέλουμε να τους αποδεχτούμε, αλλά αυτοί δεν μας αποδέχονται. Θέλουν να μας επιβάλουν τον ισλαμικό νόμο (Σαρία). Θέλουν να εξαλείψουν την Ολλανδία όπως την ξέρουμε.»
Αυτό είναι πάνω από είκοσι χρόνια πριν. Αυτά τα νέα παιδιά. Και αυτό που είπαν ήταν κάτι διορατικό. Μπορούσαν να δουν ότι ο κοινός, ελεύθερος, δημοκρατικός πολιτισμός μας δέχεται απειλή. Και από τότε έχει εισβάλει, κάθε χώρα στη Δυτική Ευρώπη και στην Αμερική. Δέχεται εισβολή όχι από ανθρώπους διαφορετικού χρώματος, διαφορετικής φυλής, διαφορετικής πίστης. Αυτό δεν είναι το ζήτημα. Είναι άνθρωποι με εστιασμένη ιδεολογία, και η ιδεολογία είναι να καταστρέψουν τη Δύση.
Και για αυτόν τον σκοπό, έχουν συμμαχήσει με τους πιο υπερ-αντιδυτικούς προοδευτικούς, και έχουν ενωθεί, και υποτίθεται ότι θα έπρεπε να διαφωνούν σε όλα, αλλά δεν το κάνουν, επειδή θέλουν να καταστρέψουν τη Δύση όπως την ξέρουμε. Και συμφωνούν σε ένα πράγμα. Ποιο είναι το πράγμα στο οποίο συμφωνούν; Παγκόσμιος Πόλεμος των Εβραίων. Να διεξάγουν έναν παγκόσμιο πόλεμο, πρώτα εναντίον των Εβραίων και εναντίον του εβραϊκού κράτους. Και για τους ριζοσπάστες μουσουλμάνους, έχουν δίκιο, επειδή δεν θα υπήρχε Δύση στη Μέση Ανατολή εάν το εβραϊκό κράτος εξαλειφθεί. Δεν θα υπήρχε εμπόδιο για την περαιτέρω εισβολή στην Ευρώπη εάν το εβραϊκό κράτος δεν υπάρχει. Και απευθύνεται επίσης στο εσωτερικό τους μίσος για τους Εβραιους, το οποίο έχει κοινές ρίζες με τον αντισημιτισμό ανά τους αιώνες. Ποιες είναι αυτές οι ρίζες; Λοιπόν, είναι μια πολύ αρχαία ασθένεια και ο αντισημιτισμός ως δόγμα. Όχι ο ρατσισμός. Ο ρατσισμός υπάρχει ανά πάσα στιγμή. Υπάρχει ξενοφοβία και βίαιη ξενοφοβία καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας. Δεν είναι αυτός ο αντισημιτισμός. Ο αντισημιτισμός άρχισε ως δόγμα, πριν από είκοσι πέντε αιώνες, πεντακόσια χρόνια πριν από τη γέννηση του χριστιανισμού, με μια ιδεολογική επίθεση εναντίον των Εβραίων, η οποία είναι διαφορετική. Και βασικά συνέχισε να μεταλλάσσεται, άλλαξε τον λόγο για τον οποίο οι Εβραίοι μισούνταν. Αλλά θα σας πω γιατί μισούνταν στη διασπορά. Επειδή είχαν δύο ιδιότητες που ήταν εμποτισμένες μαζί και τους έκαναν πολύ, πολύ ευάλωτους.
Το πρώτο πράγμα είναι ότι ήταν εξέχοντες. Οι Εβραίοι ήταν εξέχοντες σε κάθε κοινωνία αφού χάσαμε τη γη μας. Ήμασταν διασπαρμένοι στα πέρατα της γης. Και σε αυτές τις μακρινές χώρες, ήμασταν εξέχοντες. Και όταν είσαι εξέχων, εγείρεις ένα ανθρώπινο πάθος που είναι κάτι παραπάνω από γνωστό. Ονομάζεται φθόνος. Αλλά όταν συγχωνεύεις τον φθόνος με την ευάλωτη κατάσταση, όταν είσαι αδύναμος και δεν μπορείς να υπερασπιστείς τον εαυτό σου, και αυτό συμβαίνει όταν υπάρχουν κοινωνικές αλλαγές. Ο συνδυασμός του να είσαι εξέχων και αδύναμος είναι ο θανατηφόρος ορός του αντισημιτισμού. Και γι’ αυτό οι Εβραίοι ανά τους αιώνες, πάλι, προκαλούσαν επιθέσεις ξανά και ξανά και ξανά. Και αυτές οι επιθέσεις προηγούνταν πάντα από τις πιο λοιδορητικές συκοφαντίες. Τι δεν είπαν για εμάς; Είστε εξοικειωμένοι με το τι έλεγαν για εμάς στους μεσαιωνικούς χρόνους, ότι δηλητηριάζαμε τα πηγάδια, ότι διασπείραμε παράσιτα, ότι σφαγιάζαμε χριστιανόπαιδα για το αίμα τους για να ψήσουμε άζυμα το Πάσχα. Τα ξέρετε όλα αυτά. Αυτού προηγήθηκαν παρόμοιες συκοφαντίες, ακόμη και στους κλασικούς ελληνιστικούς χρόνους, ακριβώς εδώ, κοινότητες εδώ γύρω. Και μεταφέρθηκε στους σύγχρονους χρόνους, βασικά στις ίδιες κατηγορίες, κορυφώνοντας πάντα αυτές τις συκοφαντίες σε δολοφονίες, σε σφαγές, σε εκδιώξεις, μέχρι που φτάσαμε στη μεγαλύτερη σφαγή από όλες στο Ολοκαύτωμα.
Οι Ναζί διέδωσαν αυτή τη συκοφαντία και στη συνέχεια προχώρησαν στη δολοφονία μας. Και υπήρχαν πολύ λίγα πράγματα που μπορούσαμε να κάνουμε. Αυτό δεν έχει αλλάξει. Ο αντισημιτισμός πήρε μια ανάπαυλα για μερικές δεκαετίες. Δεν μπορούσες πραγματικά να το κάνεις αυτό στην ευγενή κοινωνία. Αλλά σήκωσε ξανά κεφάλι. Και φυσικά, πιο εξέχοντα, μετά τις 7 Οκτωβρίου, όταν η ασθένεια εξαπλώθηκε ξανά, ο ιός εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο.
Γιατί είναι σημαντικό; Υπήρχε ένας σπουδαίος συγγραφέας στα τέλη του 19ου αιώνα. Το όνομά του ήταν Ίσραελ Ζάνγκβιλ. Δεν τον ξέρετε, αλλά αν ζούσατε στην Αγγλία τον 19ου αιώνα, διαβάσατε τα βιβλία του ή είδατε το θεατρικό του, τα Παιδιά του Γκέτο. Ήταν ένας σπουδαίος, σπουδαίος συγγραφέας. Και έγινε ο μεγάλος υποστηρικτής του Θεόδωρου Χερτσλ στη Βρετανία και τον έφερε στη Βρετανία. Και ο Ζάνγκβιλ είχε ένα ρητό. Είπε: «obsta principiis». Αυτό είναι στα λατινικά. Τα λατινικά μου δεν είναι τόσο καλά. Αλλά αυτό που έλεγε, αυτό που εννοούσε με αυτό, είναι να αντιτίθεσαι στα άσχημα πράγματα όταν είναι μικρά. Να αντιτίθεσαι στα άσχημα πράγματα όταν είναι μικρά. Μην αφήνεις τα άσχημα πράγματα. Μην αφήνεις τα κακά πράγματα να μεγαλώνουν και να μεγαλώνουν και να μεγαλώνουν επειδή θα είναι αδύνατο να πολεμηθούν ή πολύ πιο δαπανηρό να το κάνεις.
Αυτό αντιμετωπίζουμε σήμερα. Ο αντισημιτισμός είναι καθαρό κακό. Οποιοσδήποτε στα καλά του τα λογικά το καταλαβαίνει αυτό. Αλλά αυτό που δεν γινόταν κατανοητό δεν γινόταν κατανοητό πριν από ενενήντα χρόνια, ότι όταν αυτό το κακό εκδηλώθηκε στην καρδιά της Γερμανίας ή πριν από αυτό, όπως το είδε ο Θεόδωρος Χερτσλ, στην αλλαγή του αιώνα, του 20ού αιώνα, στη Γαλλία, υποτίθεται η πιο προηγμένη κοινωνία, όταν το είδε αυτό, είδε τον κίνδυνο όχι μόνο για τον εβραϊκό λαό, είδε αυτό ως κίνδυνο για τον δυτικό πολιτισμό.
Όπως και ο πατέρας μου. Ήταν ένας σπουδαίος ιστορικός, αλλά ήταν νέος άνδρας. Ήταν 23 ετών όταν ο Χίτλερ ανήλθε στην εξουσία το 1933. Και είπε ότι ο ρατσισμός του Χίτλερ δεν θα προκαλέσει μόνο ένα Ολοκαύτωμα, η λέξη που χρησιμοποίησε, ένα Ολοκαύτωμα του εβραϊκού λαού. Θα καταστρέψει τον κόσμο. Είναι το μίσος, το κακό που θα εξαπλωθεί ανεμπόδιστο και το οποίο πρέπει να αξιοποιήσουμε. Οι άνθρωποι του κόσμου, οι άνθρωποι του ελεύθερου κόσμου να καταλάβουν ότι αν δεν σταματήσει εδώ, το σκοτάδι θα εξαπλωθεί παντού.
Αυτό αντιμετωπίζουμε σήμερα. Αυτό είπε μόλις ο Αμιχάι Τσίκλι. Δεν είναι απλώς ένα εβραϊκό πρόβλημα. Είναι, φυσικά. Είναι. Αλλά είναι πρόβλημα της ανθρωπότητας. Είναι πρόβλημα του κόσμου. Και πρέπει να το πολεμήσουμε. Χαιρετίζω όλους εσάς που ήρθατε εδώ σήμερα, επειδή ο στόχος μας είναι να πολεμήσουμε, να πολεμήσουμε, να πολεμήσουμε, και ο σκοπός μας είναι να κερδίσουμε, να κερδίσουμε, να κερδίσουμε. Γι’ αυτό είμαστε εδώ. Και πρέπει να το κάνουμε, επειδή εάν η εισβολή του μαχητικού ισλάμ, του ριζοσπαστικού ισλάμ συνεχιστεί, οι ελεύθερες κοινωνίες μας βρίσκονται σε κίνδυνο· ο κόσμος μας βρίσκεται σε κίνδυνο. Εάν τα καθεστώτα που το φιλοξενούν και το προωθούν αποκτήσουν πυρηνικά όπλα και τα μέσα για να τα παραδώσουν, κάθε μία από τις πόλεις σας θα τεθεί υπό απειλή. Κάθε μία από τις κοινωνίες σας θα τεθεί υπό απειλή. Και αυτό που κάνει το Ισραήλ σήμερα δεν είναι απλώς να υπερασπίζεται τον εαυτό του. Υπερασπίζεται εσάς. Υπερασπίζεται όλους σας.
Και θα σας πω ποια είναι η διαφορά. Η διαφορά είναι ότι στους αιώνες της εξορίας μας δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα εναντίον αυτών των συκοφαντιών παρά μόνο να τραπούμε σε φυγή, επειδή δεν μπορούσαμε να πολεμήσουμε. Δεν είχαμε κράτος, δεν είχαμε στρατό. Δεν είχαμε όπλα. Ζούσαμε σε κοινωνίες που απαγόρευαν την ικανότητά μας ακόμη και να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας ή να κρατήσουμε ένα όπλο. Έτσι οδηγηθήκαμε στη σφαγή.
Αλλά αυτή είναι η αλλαγή που έχουμε φέρει στην εβραϊκή ιστορία. Έχουμε πλέον κράτος. Έχουμε στρατό δεύτερο σε κανέναν. Έχουμε στρατιώτες. Έχουμε νέους άνδρες και γυναίκες που είναι πρόθυμοι να πολεμήσουν, που είναι πρόθυμοι να πεθάνουν για να υπερασπιστούν τον λαό μας και να υπερασπιστούν το μέλλον μας. Ήρωες σαν κανέναν άλλον. Και αυτή η αλλαγή είναι κάτι που κάνει όλη τη διαφορά. Επειδή μπορούν να μας λοιδορούν αλλά δεν μπορούν να μας καταστρέψουν.
Βρισκόμαστε στη διαδικασία αποκλεισμού του ιρανικού σιιτικού ριζοσπαστικού άξονα. Υπάρχει ένας άλλος, είναι η Μουσουλμανική Αδελφότητα, ο ριζοσπαστικός σουνιτικός άξονας. Θα υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας, αλλά θα υπερασπιστεί η Δύση τον εαυτό της; Αυτό είμαστε εδώ για να συζητήσουμε. Αυτό είμαστε εδώ για να προωθήσουμε. Και ξέρουμε ότι αυτό το δηλητήριο έχει πλέον διεισδύσει στα mainstream μέσα ενημέρωσης. Όλοι οι παγκόσμιοι θεσμοί, όλες οι κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν συχνά ισλαμιστικά εκλογικά σώματα, και οι ηγέτες τους, σε αντίθεση με τους ηγέτες που ανέφερα πριν, δεν παίρνουν θέση, δειλιάζουν, υποχωρούν. Και φυσικά, είναι πιο διαδεδομένο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτό είναι το νέο πεδίο μάχης. Και εδώ πρέπει να αντιπαρατεθούμε με τα δικά μας όπλα. Είμαστε αργά στο παιχνίδι, αλλά θα κερδίσουμε και αυτή τη μάχη όπως κερδίσαμε στο πεδίο της μάχης, επειδή αναπτύσσουμε τα μέσα για να το πολεμήσουμε αυτό. Όχι με ιππικό εναντίον F35, με F40 εναντίον F35. Αυτό είναι το επόμενο πράγμα.
Σας προτρέπω, όλους εσάς, όχι απλώς να θρηνείτε τα προβλήματά μας. Σας προτρέπω πρώτα να καταλάβετε ότι είμαστε ενωμένοι στη μάχη, και είναι εξίσου σημαντικό για εμάς να επιστρατεύσουμε το θάρρος μας, τη δημιουργικότητά μας, την προθυμία μας να πολεμήσουμε. Είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Στη μάχη, το πιο σημαντικό πράγμα είναι η επιμονή, η προθυμία να πολεμήσεις. Υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα που είναι σημαντικά, αλλά αυτό είναι το πρώτο. Αν δεν το έχεις αυτό, δεν έχεις τίποτα.
Λοιπόν, θέλω να απευθυνθώ πρώτα στους νέους Εβραίους παντού. Στους Εβραίους παντού, αλλά ειδικά στους νέους Εβραίους που αντιμετωπίζουν εκφοβισμό σε πανεπιστημιουπόλεις και κέντρα πόλεων. Τους λέω να μην φοβούνται, να μην δειλιάζουν, να μην σκύβουν το κεφάλι. Μιλήστε, σηκωθείτε, αντεπιτεθείτε, επειδή έτσι αντέχουμε. Πολεμάμε και πολεμάμε και πολεμάμε. Και στους ηγέτες σε αυτή την αίθουσα και στον κόσμο λέω το εξής: Η ιστορία δεν θα θυμάται εκείνους που απλώς καταδίκαζαν το μίσος με ευγενική γλώσষা. Η ιστορία θα θυμάται εκείνους που έδρασαν, εκείνους που υπερασπίστηκαν την αλήθεια όταν ήταν ευκολότερο να κοιτάξεις αλλού. Εκείνους που στάθηκαν στο πλευρό του εβραϊκού λαού όταν άλλοι υπεξαίρεσαν λόγια. Επειδή όταν στέκεσαι μαζί μας, στέκεσαι με τον εαυτό σου. Πρέπει να βγείτε μπροστά και πρέπει να μιλήσετε πολύ ξεκάθαρα και πρέπει να δηλώσετε: όχι άλλο αντισημιτισμός, όχι εδώ, όχι τώρα, όχι οπουδήποτε, όχι στα Δεξιά, όχι στα Αριστερά. Και ας πολεμήσουμε τα ψέματα με την αλήθεια, επειδή τα ψέματα είναι το θεμέλιο του αντισημιτισμού. Η αλήθεια είναι το αντίδοτο. Μακάρι το φως της αλήθειας να λάμψει από την Ιερουσαλήμ, και μακάρι να συναντηθούμε ξανά του χρόνου στην τρίτη διάσκεψη σε έναν καλύτερο, πιο φωτεινό και πιο αληθινό κόσμο. Θυμηθείτε, αν πολεμήσουμε, κερδίζουμε, και θα κερδίσουμε.»




