Από TPS-IL • 6 Ιανουαρίου 2026
Ιερουσαλήμ, 6 Ιανουαρίου 2026 (TPS-IL) — Μια νέα μελέτη του Πανεπιστημίου της Χάιφα, η οποία κοινοποιήθηκε αποκλειστικά στην Υπηρεσία Ειδήσεων του Ισραήλ (The Press Service of Israel), υποδηλώνει ότι ο βαθμός στον οποίο συγχρονίζονται οι εγκέφαλοι δύο αγνώστων κατά τη διάρκεια μιας αρχικής συνομιλίας μπορεί να συμβάλει στην πρόβλεψη της ανθεκτικότητάς τους σε τραύμα αργότερα στη ζωή.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα των οποίων η εγκεφαλική δραστηριότητα παρουσίαζε ισχυρότερη συγχρονία με έναν άγνωστο συνομιλητή κατά τη διάρκεια μιας αρχικής κοινωνικής αλληλεπίδρασης ήταν περισσότερο ψυχικά ανθεκτικά μήνες αργότερα, έπειτα από την έκθεση στις τρομοκρατικές επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου και τον πόλεμο που ακολούθησε. Τα ευρήματά τους δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό Translational Psychiatry, το οποίο αξιολογείται από ομοτίμους.
Η διαπροσωπική εγκεφαλική συγχρονία αναφέρεται στην ευθυγράμμιση των μοτίβων νευρικής δραστηριότητας μεταξύ ανθρώπων κατά τη διάρκεια κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι μια τέτοια συγχρονία αναδύεται φυσικά κατά τη διάρκεια της συνομιλίας και συνδέεται με την ενσυναίσθηση, τον συναισθηματικό συντονισμό και την κοινωνική σύνδεση. Επίσης, είναι κατανοητό ότι αντικατοπτρίζει μια σταθερή ατομική τάση, με ορισμένους ανθρώπους να ευθυγραμμίζουν ευκολότερα την προσοχή και τη συναισθηματική τους επεξεργασία με άλλους.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα υψηλότερα επίπεδα διαπροσωπικής εγκεφαλικής συγχρονίας που μετρήθηκαν πριν από το ξέσπασμα της βίας συσχετίστηκαν με χαμηλότερα επίπεδα συμπτωμάτων μετατραυματικού στρες, κατάθλιψης και γενικής δυσφορίας στη συνέχεια, ακόμη και όταν λήφθηκε υπόψη ο βαθμός έκθεσης σε τραυματικά γεγονότα.
«Αυτό είναι ένας βιολογικός και κοινωνικός δείκτης που μπορεί να βοηθήσει στην πρόβλεψη του ποιος είναι πιο ανθεκτικός στο τραύμα», δήλωσε στο TPS-IL ο επικεφαλής ερευνητής δρ Οντέντ Μάγιο από το Τμήμα Ψυχολογίας του πανεπιστημίου. «Ανοίγει επίσης τον δρόμο για παρεμβάσεις που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την κοινωνική συγχρονία και, με τη σειρά τους, να υποστηρίξουν την ψυχική ανθεκτικότητα».
Η παρούσα μελέτη είχε ως στόχο να εξετάσει εάν αυτή η τάση θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως προγνωστικός παράγοντας της ψυχικής ανθεκτικότητας μετά από ένα τραύμα.
Ενενήντα οκτώ συμμετέχοντες ζευγαρώθηκαν με αγνώστους και κλήθηκαν να λάβουν μέρος σε μια σύντομη εισαγωγική συνομιλία. Κατά τη διάρκεια της αλληλεπίδρασης, η εγκεφαλική δραστηριότητα και των δύο συμμετεχόντων μετρήθηκε ταυτόχρονα με τη χρήση λειτουργικής φασματοσκοπίας υπέρυθρης ακτινοβολίας, μιας μη επεμβατικής μεθόδου απεικόνισης που παρακολουθεί τις αλλαγές στην οξυγονωμένη αιμοσφαιρίνη σε περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ενσυναίσθηση, τη συναισθηματική ρύθμιση και την κοινωνική επικοινωνία.
Οι ερευνητές ανέλυσαν τη συγχρονία σε έξι προκαθορισμένες περιοχές του εγκεφάλου. Aυτές οι μετρήσεις ελήφθησαν μήνες πριν από τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου.
Μετά το ξέσπασμα του πολέμου, η ερευνητική ομάδα επικοινωνήσε με τους ίδιους συμμετέχοντες και τους ζήτησε να συμπληρώσουν ερωτηματολόγια που αξιολογούσαν την προσωπική τους έκθεση στις τρομοκρατικές επιθέσεις και τη σοβαρότητα των ψυχολογικών συμπτωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του μετατραυματικού στρες, της κατάθλιψης και της γενικής δυσφορίας.
Συγκρίνοντας τα δεδομένα εγκεφαλικής συγχρονίας πριν από τον πόλεμο με τα αποτελέσματα για την ψυχική υγεία μετά τον πόλεμο, οι ερευνητές μπόρεσαν να αξιολογήσουν εάν η πρώιμη νευρική ευθυγράμμιση κατά τη διάρκεια μιας απλής κοινωνικής συνάντησης προέβλεπε μεταγενέστερη ανθεκτικότητα.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες με υψηλότερα επίπεδα διαπροσωπικής εγκεφαλικής συγχρονίας κατά την αρχική συνομιλία βίωσαν μια ασθενέστερη σύνδεση μεταξύ της έκθεσης σε τραύμα και των ψυχολογικών συμπτωμάτων. Με άλλα λόγια, παρόμοια επίπεδα έκθεσης είχαν μικρότερη αρνητική επίπτωση στην ψυχική υγεία ατόμων των οποίων οι εγκέφαλοι είχαν συγχρονιστεί ισχυρότερα με άλλους εκ των προτέρων.
Ο Μάγιο παραδέχτηκε ότι τα ευρήματα δεν μπορούν να αποδείξουν αιτιότητα, αλλά υποδεικνύουν μια σαφή συσχέτιση και προγνωστική σύνδεση μεταξύ υψηλότερης εγκεφαλικής συγχρονίας και μεγαλύτερης ψυχικής ανθεκτικότητας.
«Δεν μπορούμε να πούμε τίποτα οριστικό σχετικά με την αιτιότητα», δήλωσε στο TPS-IL, «αλλά τα δεδομένα δείχνουν ότι ο εγκεφαλικός συγχρονισμός μπορεί να χρησιμεύσει ως προγνωστικός παράγοντας για το ποιος είναι πιο ανθεκτικός».
Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η ικανότητα φυσικής σύνδεσης με άλλους σε νευρικό επίπεδο μπορεί να υποστηρίξει τη συναισθηματική ρύθμιση και την ανθεκτικότητα σε περιόδους ακραίου στρες.
Σύμφωνα με τον Μάγιο, αυτές οι γνώσεις θα μπορούσαν να βοηθήσουν να εξηγηθεί γιατί οι άνθρωποι που εκτίθενται σε παρόμοια τραυματικά γεγονότα αντιδρούν τόσο διαφορετικά, και ενδέχεται να ανοίξουν νέους δρόμους για τον εντοπισμό παραγόντων τρωτότητας και ανθεκτικότητας πριν συμβεί ένα τραύμα.
«Θα είμαστε σε θέση να εντοπίσουμε και να βοηθήσουμε τα πιο ευάλωτα άτομα», δήλωσε ο Μάγιο.




