Σύμφωνα με την απόφαση, οι κατηγορούμενοι συνωμότησαν για να πραγματοποιήσουν τρομοκρατική επίθεση με στόχο τη δολοφονία Εβραίων πολιτών. Για τον σκοπό αυτό, είχαν προηγουμένως εφοδιαστεί με ένα όχημα, ένα αυτοσχέδιο υποπολυβόλο, πυρομαχικά, μαχαίρια και ένα τσεκούρι, άλλαξαν τις πινακίδες κυκλοφορίας του οχήματος και εισήλθαν παράνομα στο Ισραήλ. Φτάνοντας στη συνοικία Ρομέμα στην Ιερουσαλήμ, εντόπισαν τέσσερις Χαρέντι πολίτες, ανέπτυξαν ταχύτητα με το όχημά τους προς το μέρος τους και τους χτύπησαν. Στη συνέχεια επιχείρησαν να τους πυροβολήσουν και να τους μαχαιρώσουν, αλλά απέτυχαν να ολοκληρώσουν το σχέδιό τους λόγω δυσλειτουργίας του όπλου.

Στις προτάσεις του για την ποινή, η Εισαγγελία Περιφέρειας Ιερουσαλήμ, την οποία εκπροσώπησε η δικηγόρος Μόρια Χιρς, ζήτησε να επιβληθεί σε καθέναν από τους κατηγορούμενους ποινή πραγματικής κάθειρξης 37 ετών, μαζί με με ποινές με αναστολή και σημαντική αποζημίωση στα θύματα του αδικήματος.

Η εισαγγελία τόνισε ότι επρόκειτο για ένα εξαιρετικά σοβαρό και σχεδιασμένο τρομοκρατικό περιστατικό, το οποίο χαρακτηριζόταν από υψηλή αποφασιστικότητα, πολλαπλά όπλα και πραγματικό θανατηφόρο δυναμικό, και ότι το γεγονός ότι το περιστατικό έληξε χωρίς απώλεια ζωής οφειλόταν αποκλειστικά σε θαύμα. Η εισαγγελία υποστήριξε επιπλέον ότι, αν και ένας από τους κατηγορούμενους ήταν ανήλικος κατά τον χρόνο τέλεσης των αδικημάτων και ο άλλος νεαρός ενήλικας, οι περιστάσεις της ηλικίας δεν μετριάζουν τη σοβαρότητα των πράξεων και ότι στις περιστάσεις αυτές απαιτείται ένα αποτρεπτικό και σαφές μήνυμα επιβολής ποινών, ιδίως υπό το φως του γεγονότος ότι η επίθεση πραγματοποιήθηκε εν μέσω πολέμου.

Το δικαστήριο, όπως αναφέρθηκε, καταδίκασε καθέναν από τους κατηγορούμενους σε 28 χρόνια πραγματικής κάθειρξης, ποινές με αναστολή και χρηματική αποζημίωση στα θύματα του αδικήματος. Επιπλέον, διέταξε τη δημεύσεις των μέσων που χρησιμοποιήθηκαν για την πραγματοποίηση της επίθεσης. Το δικαστήριο σημείωσε ότι «οι κατηγορούμενοι διέπραξαν τις πράξεις τους κατά τη διάρκεια του πολέμου σε πολλαπλά μέτωπα, ενώ η χώρα αιμορραγούσε και πονούσε από τα αποτελέσματα της τρομοκρατικής επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου και οι δυνάμεις ασφαλείας εργάζονταν μέρα νύχτα για να υπερασπιστούν τα σύνορα της χώρας.

Αυτή η δολοφονική επίθεση απέδειξε στη χώρα – και σε ολόκληρο τον κόσμο – με τον πιο επώδυνο τρόπο, τη σημασία της τρομοκρατίας και την ανάγκη καταπολέμησής της με όλα τα εργαλεία, συμπεριλαμβανομένων των νομικών».