Η ταινία «Νז”Α» παρουσιάζει μια στρεβλή, παραπλανητική και μη ρεαλιστική εικόνα της διαδικασίας σχεδιασμού και επίθεσης στόχων στον ισραηλινό στρατό. Το αφήγημα της ταινίας βασίζεται σε ουσιαστικά πραγματικά λάθη, τα οποία πηγάζουν από μια διαστρεβλωμένη και χειριστική παρουσίαση.
Εν συντομία, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ταινία, μεταξύ άλλων:
1. Οι δεσμευτικές διαταγές στον ισραηλινού στρατού διακρίνουν ρητά, συνολικά και ξεκάθαρα μεταξύ τρομοκρατών και αμάχων που δεν εμπλέκονται στη Γάζα. Οι διαδικασίες επίθεσης στον ισραηλινό στρατό βασίζονται απολύτως σε αυτή τη διάκριση, απαγορεύουν τη στόχευση εναντίον αμάχων και απαιτούν την ελαχιστοποίηση της πιθανότητας πρόκλησης βλάβης σε αυτούς όσο το δυνατόν περισσότερο.
2. Ο ισραηλινός στρατός ποτέ δεν σχεδίασε, ενέκρινε ή πραγματοποίησε κάποια επίθεση στη Γάζα κατά την οποία αναμενόταν να σκοτωθούν 500 άμαχοι ή ένας αριθμός που πλησιάζει σε αυτόν. Σε κανένα στάδιο δεν διατυπώθηκε επίσης σοβαρή κατηγορία εναντίον του ισραηλινού στρατού ότι επίθεσή του προκάλεσε αριθμό νεκρών σε τέτοια κλίμακα ή κοντά σε αυτήν.
3. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν επέλεξε ποτέ ανεξάρτητα στόχους για επίθεση στον ισραηλινό στρατό. Ο εντοπισμός στόχων για επίθεση γίνεται αποκλειστικά από εξουσιοδοτημένους αξιωματικούς πληροφοριών, ο σχεδιασμός της επίθεσης πραγματοποιείται από τα αρμόδια επαγγελματικά όργανα και η απόφαση για την επίθεση στόχων λαμβάνεται από επιχειρησιακούς διοικητές.
4. Οι δεσμευτικές διαταγές στον ισραηλινού στρατού δεν έδωσαν ποτέ αυτόματη έγκριση για επιθέσεις σε στόχους που θέτουν σε κίνδυνο έναν προκαθορισμένο αριθμό αμάχων (όπως 20 άμαχοι στην επίθεση κατά κατώτερου στελέχους ή 200 άμαχοι στην επίθεση κατά ανώτατου διοικητή, όπως ισχυρίζεται ένα άτομο στην ταινία).
5. Το «Λαβέντερ» δεν είναι βάση δεδομένων εγκεκριμένων στόχων για επίθεση, αλλά μια βάση δεδομένων που βοηθά τους ερευνητές πληροφοριών.
6. Οι δεσμευτικές διαταγές στον ισραηλινού στρατού δεν επιτρέπουν να αντιμετωπίζεται η παροχή προειδοποίησης εκκένωσης για μια ορισμένη περιοχή ως άδεια για τη διενέργεια επιθέσεων σε αυτήν αγνοώντας την παρουσία αμάχων που παρέμειναν σε αυτήν.
7. Ο ισραηλινός στρατός δεν αγνοεί τα αποτελέσματα των επιθέσεών του, αλλά ενεργεί για τη διερεύνησή τους, συμπεριλαμβανομένων των ακούσιων απωλειών αμάχων, σε αντίθεση με τον ισχυρισμό που προβάλλεται στην ταινία. Αυτή η έρευνα χρησιμοποιείται για την κίνηση ερευνών για εκατοντάδες περιστατικά που συνέβησαν κατά τη διάρκεια των μαχών και ως βάση για την εξαγωγή διδαγμάτων.
Αν οι δημιουργοί της ταινίας είχαν διεξάγει με καλή πίστη επαρκείς διαδικασίες επαλήθευσης και ελέγχου γεγονότων και διασταύρωσης πηγών όπως συνηθίζεται, θα μπορούσαν να είχαν εντοπίσει τα ουσιαστικά λάθη που παρουσιάζονται στην ταινία. Το τελικό αποτέλεσμα δείχνει ότι δεν το έπραξαν.
Τα πολλά λάθη πηγάζουν μεταξύ άλλων από το γεγονός ότι οι συνεντευξιαζόμενοι, οι οποίοι παρουσιάζονται ως υπηρετούντες στο Σώμα Πληροφοριών του ισραηλινού στρατού, αναφέρονται συνήθως μόνο σε περιορισμένα και αρχικά στάδια που αφορούν τις πληροφορίες – και όχι στη –πολύ ευρύτερη– διαδικασία σχεδιασμού και έγκρισης επιθέσεων, η οποία δεν βρίσκεται καθόλου υπό την ευθύνη του Σώματος Πληροφοριών, αλλά υπό την ευθύνη επιχειρησιακών φορέων που διαχειρίζονται και εκτελούν διαδικασίες επίθεσης. Αντιστοίχως, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, οι συνεντευξιαζόμενοι διατυπώνουν ακόμη και υποθέσεις και αισθήματα στερούμενα οποιασδήποτε πραγματικής βάσης.
Οι δημιουργοί της ταινίας επέλεξαν να μην δείξουν στην ταινία πολλούς άλλους παράγοντες που συμμετέχουν στην πλήρη διαδικασία σχεδιασμού στόχων – επαγγελματικά στελέχη επιφορτισμένα με τον σχεδιασμό που ελαχιστοποιεί τις βλάβες σε αμάχους, νομικούς συμβούλους που εξετάζουν σχεδιαζόμενες επιθέσεις και τους διοικητές που είναι υπεύθυνοι για την έγκριση ή την απόρριψή τους. Το αποτέλεσμα, όπως αναφέρθηκε, είναι μια εσφαλμένη και εξαιρετικά παραπλανητική περιγραφή της πραγματικότητας. Επιπλέον, και προκειμένου να προσαρμόσουν την παρουσίαση των πραγμάτων στο αφήγημα που η ταινία επιδιώκει να προωθήσει – οι δημιουργοί της ταινίας παραλείπουν απαραίτητες λεπτομέρειες πλαισίου για την κατανόηση του πόλεμου στη Γάζα και της συμπεριφοράς του ισραηλινού στρατού κατά τη διάρκειά του.
Η ταινία δεν δίνει την αρμόδια βαρύτητα στους λόγους ασφαλείας για τους οποίους το Ισραήλ επιχείρησε στη Γάζα και στην επίθεση της 7ης Οκτωβρίου, στη σκόπιμη στρατηγική ενσωμάτωσης της Χαμάς στον άμαχο πληθυσμό η οποία αποτελεί τη ρίζα της βλάβης στον άμαχο πληθυσμό, και στις αμέτρητες ενέργειες και μεθόδους που εφάρμοσε ο ισραηλινός στρατός για να ελαχιστοποιήσει τη βλάβη στον άμαχο πληθυσμό – συμπεριλαμβανομένων προειδοποιήσεων πριν από επιθέσεις, επιλογής πυoμαχικών και κατάλληλου σχεδιασμού επιθέσεων, υποστήριξης της μεταφοράς ανθρωπιστικής βοήθειας και άλλων.
Οι διαδικασίες και οι αποφάσεις που η ταινία απέφυγε να δείξει, καταδεικνύουν ποια ήταν η πραγματική σημασία της προσπάθειας του ισραηλινού στρατού να προστατεύσει τους αμάχους – απαίτηση για πρόσθετες πληροφορίες, αλλαγή σχεδίων, ακύρωση επιθέσεων, παραίτηση από στρατιωτικές ευκαιρίες. Αυτές οι αποφάσεις περιόρισαν τη χρήση βίας αποκλειστικά και μόνο λόγω της εκτίμησης του κινδύνου για τους αμάχους.
Κατά τρόπο εξοργιστικό, η ταινία βαθαίνει τη στρέβλωση της πραγματικότητας μέσω χειριστικού μοντάζ συνεντεύξεων και παραλληλισμών με ιστορικές θηριωδίες, αποδίδοντας ψευδώς και αβάσιμα κακόβουλες προθέσεις στον ισραηλινού στρατού. Ακόμη και στην επιλογή του τίτλου της ταινίας υπάρχει μια αναστροφή της πραγματικότητας. Το Νז




