Η πανεθνική σειρήνα για τη μνήμη της Ημέρας Μνήμης του Ολοκαυτώματος και του Ηρωισμού ενεργοποιήθηκε σήμερα (Τρίτη) από έναν επιζώντα του Ολοκαυτώματος δεύτερης γενιάς, τον Μίκι Ζαμίρ, και την εγγονή του, επικεφαλής του τμήματος επιχειρήσεων της Διοίκησης Εσωτερικού Μετώπου, ταγματάρχη Νόα Ζαμίρ.

Ο πατέρας του Μάιρ, Χέρμαν Σίνγκερ, γεννήθηκε το 1920. Όταν ξέσπασε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, μετακινήθηκε μεταξύ πολλών στρατοπέδων συγκέντρωσης, συμπεριλαμβανομένου του Άουσβιτς, όπου έφτασε με τη μητέρα, τον αδελφό και την αδελφή του, οι οποίοι δολοφονήθηκαν στο στρατόπεδο.


 
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο στρατόπεδο, εργάστηκε στο μπλοκ του δρ Μένγκελε. Μετά την παραμονή του στο στρατόπεδο, επέζησε από την πορεία θανάτου και στη συνέχεια επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία. Η Μίριμ, η μητέρα του Μίκι, γεννήθηκε το 1924 στη Γιουγκοσλαβία. Ο Χέρμαν και η Μίριμ γνωρίστηκαν πριν από τον πόλεμο και αποφάσισαν να παντρευτούν μετά από αυτόν. Το 1946 γεννήθηκε ο Μίκι, και το 1949 έκαναν αλίαση στο Ισραήλ.


 
Το 1962, ο Μίκι γνώρισε την Έτι, η οποία είναι επίσης επιζώσα του Ολοκαυτώματος δεύτερης γενιάς. Ερωτεύτηκαν, παντρεύτηκαν και απέκτησαν δύο παιδιά και έξι εγγόνια που απαθανατίζουν σε κάθε ευκαιρία την ιστορία του Ολοκαυτώματος των γονιών τους.


 
Ο Μίκι Ζαμίρ και η εγγονή του, επικεφαλής του τμήματος επιχειρήσεων της Διοίκησης Εσωτερικού Μετώπου, ταγματάρχης Νόα Ζαμίρ, έφτασαν σήμερα το πρωί στο κέντρο συναγερμού της Διοίκησης Εσωτερικού Μετώπου, και μαζί πίεσαν και οι δύο το κουμπί που ήχησε τη σειρήνα μνήμης σε ολόκληρη τη χώρα.

Ο Μίκι Ζαμίρ δήλωσε: «Χάρη στον πατέρα μου, ο οποίος επέζησε από το Άουσβιτς, η εγγονή μου και εγώ στεκόμαστε εδώ σήμερα. Ο πατέρας μου πέρασε από στρατόπεδα, έχασε την οικογένειά του και επέζησε από την πορεία θανάτου, και μέσα από τον πόνο και την απώλεια επέλεξε να επιστρέψει, να χτίσει και να δημιουργήσει ξανά μια ζωή. Το να βλέπω σήμερα την εγγονή μου να στέκεται δίπλα μου, ως αξιωματικός στον Ισραηλινό Στρατό, είναι η αληθινή νίκη της συνέχειας, της ζωής, της οικογένειας και ενός λαού».

«Η ευθύνη μας είναι να συνεχίσουμε να διηγούμαστε, να θυμίζουμε και να διασφαλίζουμε ότι το παρελθόν δεν θα ξεχαστεί ποτέ, έτσι ώστε οι επόμενες γενιές να μεταφέρουν τη μνήμη προς τα εμπρός. Θα θυμόμαστε και δεν θα ξεχάσουμε».

Η επικεφαλής του τμήματος επιχειρήσεων της Διοίκησης Εσωτερικού Μετώπου, ταγματάρχης Νόα, πρόσθεσε: «Ο προπάππους μου επέζησε από την κόλαση και μετανάστευσε στο Ισραήλ. Πήρε μέρος στην ανοικοδόμηση της χώρας, υπηρέτησε ως αξιωματικός στον IDF και πολέμησε στους πολέμους του Ισραήλ».

«Το να βρίσκομαι εδώ σήμερα με τον παππού μου και να ενεργοποιώ τη σειρήνα σε αυτή την περίοδο που εξακολουθούμε να πολεμούμε για την υπεράσπιση της χώρας με γεμίζει περηφάνια και συγκίνηση. Είναι σημαντικό να μάθουμε και να διηγηθούμε τις φρικαλεότητες που πέρασαν τα εβραϊκά μας αδέλφια στο Ολοκαύτωμα και να διασφαλίσουμε ότι η κληρονομιά του λαού μας θα θυμίζεται, θα διδάσκεται και θα διατηρηθεί για τις επόμενες γενιές».