Του Pesach Βenson και του Omer Novoselsky • 6 Ιανουαρίου 2026
Ιερουσαλήμ, 6 Ιανουαρίου 2026 (TPS-IL) — Βενεzουελάνοι που ζουν στο Ισραήλ αντέδρασαν με ένα μείγμα σοκ και συγκρατημένης αισιοδοξίας αφού ο πρώην πρόεδρος Nicolás Maduro συνελήφθη από τις αρχές των ΗΠΑ και μεταφέρθηκε αεροπορικώς στη Νέα Υόρκη αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για ναρκωτικά τη Δευτέρα. Για την κοινότητα των περίπου 10.000 ατόμων, η είδηση επαναφέρει μνήμες περιθωριοποίησης από το είδος σοσιαλισμού του Καράκας και την προοπτική ανοικοδόμησης μιας χώρας που κυριαρχείται επί μακρόν από τη διαφθορά και την ξένη επιρροή.
Η Hanna Rajs, η οποία έφυγε από τη Βενεζουέλα για το Ισραήλ το 2005 σε ηλικία 21 ετών, δήλωσε στο The Press Service of Israel ότι η επιχείρηση σηματοδότησε ένα ιστορικό πλήγμα στα ιρανικά δίκτυα τρομοκρατίας που συνδέονται με την κυβέρνηση της Βενεζουέλας.
«Βασικά, ολόκληρη η οικονομική πτέρυγα της Χεζμπολάχ χτυπήθηκε πολύ, πολύ άσχημα. Επί χρόνια, οι Ιρανοί χρησιμοποιούσαν τη Βενεζουέλα για διακίνηση ναρκωτικών, διακίνηση όπλων και πολλές ύποπτες συναλλαγές», δήλωσε στο TPS-IL. Η Rajs εξέφρασε την ελπίδα ότι η νέα ηγεσία θα μπορούσε τελικά να διακόψει την επιρροή του Ιράν, προσθέτοντας: «Εκτός αν οι Ιρανοί καταφέρουν να διώξουν και τον Χαμενεΐ. Αυτό είναι που πρέπει να γίνει. Με τη βοήθεια του Θεού, ελπίζω ότι αυτό θα συμβεί».
Όσον αφορά την οικονομική ανανέωση, είπε: «Νομίζω ότι μερικοί Εβραίοι θα επιστρέψουν, ίσως, αν δουν την ευκαιρία να κάνουν επιχειρήσεις εκεί και να αναπτυχθούν εκεί. Αλλά δεν νομίζω ότι η πλειοψηφία θα επιστρέψει εύκολα. Το Ισραήλ είναι πιο ωραίο και πιο άνετο από τη Βενεζουέλα, αλλά υπάρχει μια ευκαιρία αν η ηγέτης της αντιπολίτευσης María Corina Machado έρθει στην εξουσία», είπε.
«Η ισραηλινή τεχνολογία θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο. Οι άνθρωποι μπορεί να πάνε εβδομάδες χωρίς νερό, ηλεκτρικό ρεύμα ή αέριο. Εκεί μπορεί να βοηθήσει το Ισραήλ. Η ελπίδα μου είναι να φέρω τεχνολογία εκεί, να βοηθήσω τη Βενεζουέλα να αναπτυχθεί και ταυτόχρονα να βοηθήσω το Ισραήλ να αναπτυχθεί οικονομικά», εξήγησε.
Ο Marco Manchego, ο οποίος έφυγε από τη Βενεζουέλα πριν από 19 χρόνια μετά από αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες, αφηγήθηκε πώς η θέση της εβραϊκής κοινότητας επιδεινώθηκε υπό τον Hugo Chávez και τον Maduro.
«Πριν έρθει στην εξουσία ο Chávez, οι Εβραίοι ήταν παντού — στα μέσα ενημέρωσης, στη βιομηχανία, στον ακαδημαϊκό χώρο. Κανείς δεν μας έκανε τίποτα. Αλλά μετά το 1999, τα πάντα άρχισαν σιγά-σιγά να αλλάζουν. Οι συναγωγές και τα σχολεία χρειάζονταν ασφάλεια, η παρενόχληση αυξήθηκε και οι Εβραίοι άρχισαν να φεύγουν», είπε.
Ο Manchego δεν έχει επιστρέψει στη Βενεζουέλα για περισσότερο από μια δεκαετία. «Από το 2009, δεν μπόρεσα να μπω. Πυρήνες της Χεζμπολάχ δραστηριοποιούνται στη χώρα και εγώ πολέμησα στη Γάζα με τον ισραηλινό στρατό. Η επιστροφή τώρα θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη», είπε. Περιέγραψε το τρέχον κλίμα για τους Εβραίους στη Βενεζουέλα ως ένα κλίμα φόβου. «Ζουν ήσυχα, όπως η εβραϊκή κοινότητα στο Ιράν. Δεν μπορούν να μιλήσουν ελεύθερα ή να διαμαρτυρηθούν. Όποιος αντιτίθεται στην κυβέρνηση κατηγορείται ότι είναι Σιωνιστής».
Ο Maor Malul, ο οποίος μετανάστευσε το 2013 μετά από 37 χρόνια στη Βενεζουέλα, περιέγραψε στο TPS-IL πώς το Ιράν αύξησε την επιρροή του τις τελευταίες δύο δεκαετίες. «Ακόμη και πριν από τον Maduro, το Ιράν έβαζε ρίζες στη Βενεζουέλα. Ιρανοί σύμβουλοι βρίσκονταν στη βιομηχανία πετρελαίου, στις τράπεζες και στις αλυσίδες τροφίμων. Υπήρχαν πτήσεις από την Τεχεράνη και τη Δαμασκό προς το Καράκας χωρίς καμία επίβλεψη. Έφεραν επιρροή στον στρατό και στις μυστικές υπηρεσίες», είπε.
Ο Malul περιέγραψε επίσης τη σταδιακή διάβρωση της εβραϊκής ζωής. «Πριν από τον Chávez, οι Εβραίοι ήταν πλήρως μέρος της κοινωνίας. Η ασφάλεια στα σχολεία και στις συναγωγές ήταν φυσιολογική. Μετά το 2007, με την επίσκεψη του Ahmadinejad και τον Chávez να διακόπτει τους δεσμούς με το Ισραήλ, η παρενόχληση αυξήθηκε. Εμφανίστηκαν γκράφιτι σε συναγωγές, διαδηλώσεις κατά του Ισραήλ υπήρχαν παντού. Οι Εβραίοι έφυγαν επειδή δεν μπορούσαν πλέον να ζουν ελεύθερα», είπε.
Η Rajs και ο Malul σημείωσαν ότι η σύλληψη του Maduro, αν και δεν αποτελεί το τέλος της δικτατορίας, αντιπροσωπεύει ένα σοvarό πλήγμα στις εδραιωμένες δομές εξουσίας. «Δεν θα συμβεί εν νυκτί», είπε η Rajs. «Αλλά επιτέλους, υπάρχει μια ευκαιρία να καθαριστεί το σπίτι, να ανοικοδομηθεί και να μπει τάξη σε μια χώρα που έχει υποφέρει για πάρα πολύ καιρό».
Ο Malul τόνισε τις προκλήσεις που βρίσκονται μπροστά μας. «Η δικτατορία βρίσκεται σε ισχύ για σχεδόν 26 χρόνια. Ο στρατός και τα συστήματα ασφαλείας έχουν διεισδύσει. Οι άνθρωποι φοβούνται να μιλήσουν. Η εβραϊκή κοινότητα δεν μπορεί να διαμαρτυρηθεί. Αλλά τώρα, με τον Maduro συλληφθέντα, υπάρχει ελπίδα. Η αλλαγή θα είναι αργή, αλλά τουλάχιστον έχει δοθεί ένα σοβαρό πλήγμα στο σύστημα».
Και οι τρεις επεσήμαναν την ηγέτη της αντιπολίτευσης María Corina Machado ως πιθανό πράκτορα μετασχηματισμού. Η Rajs περιέγραψε τη Machado ως «ικανή να μετατρέψει τη Βενεζουέλα σε ένα πραγματικά κανονιστικό μέρος», ενώ ο Manchego και ο Malul τόνισαν τη φιλοισραηλινή στάση της και τα σχέδιά της για την ανοικοδόμηση υποδομών, γεωργίας και τουρισμού.
«Επιτέλους», είπε η Rajs, «φαίνεται ότι υπάρχει μια ευκαιρία να αποκατασταθεί η δημοκρατία, να ανοικοδομηθεί η χώρα και να βοηθηθεί η Βενεζουέλα και το Ισραήλ να αναπτυχθούν μαζί».




