Του Pesach Benson • 7 Ιουλίου 2025

Ιερουσαλήμ, 7 Ιουλίου 2025 (TPS-IL) — Νέος ακαδημαϊκός σχολιασμός έφερε στο φως το ψυχολογικό τράυμα που υπέστησαν μικρά παιδιά που απήχθησαν κατά τη διάρκεια των επιθέσεων της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου στο Ισραήλ, εστιάζοντας στην περίπτωση 3χρονων μονοζυγωτικών δίδυμων κοριτσιών που χωρίστηκαν βίαια στην αιχμαλωσία.

Δημοσιευμένο στο επιστημονικό περιοδικό με κριτές International Journal on Child Maltreatment, το άρθρο διερευνά τις συναισθηματικές συνέπειες του διαχωρισμού στενών οικογενειακών δεσμών σε καιρό πολέμου, ειδικά εκείνων μεταξύ διδύμων, και ζητά μια παγκόσμια προσπάθεια για να δοθεί προτεραιότητα στην ψυχολογική αποκατάσταση παράλληλα με τη σωματική επανένωση.

Οι συνσυγγραφείς καθηγητής Ariel Knafo-Noam από το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και η καθηγήτρια Nancy L. Segal από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Φούλερτον — ειδική στις μελέτες διδύμων — αφηγούνται πώς τα δίδυμα απήχθησαν από το σπίτι τους στο νότιο Ισραήλ και κρατήθηκαν χωριστά για 10 ημέρες. Η επανένωσή τους ήρθε μόνο αφότου η μητέρα τους, η οποία επίσης κρατείτο ως όμηρος, αναγνώρισε το κλάμα της αγνοούμενης κόρης της από άλλο δωμάτιο.

«Αυτό δεν είναι απλώς μια ιστορία για τράυμα», δήλωσε η καθηγήτρια Segal. «Είναι μια ιστορία για τη ρήξη των αρχαιότερων, βαθύτερων σχέσεων που σχηματίζουμε στη ζωή. Όταν αυτοί οι δεσμοί διαλύονται —ειδικά σε βίαια, χαοτικά περιβάλλοντα— αφήνουν βαθιά συναισθηματικά τράυματα».

Ο σχολιασμός βασίζεται σε δεκαετίες έρευνας στην αναπτυξιακή ψυχολογία, τις μελέτες τραύματος και την έρευνα διδύμων για να δείξει πώς ένας τέτοιος χωρισμός μπορεί να έχει διαρκείς γνωστικές, συναισθηματικές και συμπεριφορικές συνέπειες. Τα μικρά παιδιά, ιδιαίτερα τα δίδυμα που μοιράζονται μια μοναδική συναισθηματική εγγύτητα, ενδέχεται να υποφέρουν από εφιάλτες, κρίσεις πανικού και μακροχρόνιο άγχος. Το τράυμα εντείνεται όταν οι βασικές τους σχέσεις διαταράσσονται υπό βίαιες συνθήκες.

«Ως ερευνητές και ως άνθρωποι, συγκλονιστήκαμε βαθιά από αυτή την ιστορία», δήλωσε ο καθηγητής Knafo-Noam. «Πιστεύουμε ότι αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη, ανησυχητική πραγματικότητα — όπου τα παιδιά όχι μόνο βλάπτονται από τον πόλεμο, αλλά μερικές lần στοχεύονται άμεσα. Αυτό δεν πρέπει ποτέ να κανονικοποιηθεί».

Ενώ η εστίαση είναι στην περίπτωση των διδύμων, το άρθρο τοποθετεί την εμπειρία τους στο ευρύτερο πλαίσιο του αντίκτυπου του πολέμου στα παιδιά σε όλη την περιοχή. Τόσο στο Ισραήλ όσο και στη Λωρίδα της Γάζας, τα παιδιά αντιμετώπισαν βία, εκτοπισμό και απώλεια. Οι συγγραφείς τονίζουν ότι ο οικογενειακός χωρισμός —είτε μέσω απαγωγής, θανάτου ή υλικοτεχνικού χάους— μπορεί να ενισχύσει τη μακροπρόθεσμη βλάβη του πολέμου.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία που αναφέρονται στον σχολιασμό, σχεδόν 100 παιδιά στο Ισραήλ εξακολουθούν να είναι βίαια χωρισμένα από τουλάχιστον έναν γονέα. Ο πατέρας των διδύμων παραμένει σε αιχμαλωσία. Οι συγγραφείς προτρέπουν τις οργανώσεις παιδικής μέριμνας και τις ανθρωπιστικές υπηρεσίες να αναγνωρίσουν την οικογενειακή επανένωση ως ψυχολογική προτεραιότητα, όχι απλώς ως υصικοτεχνικό στόχο.

«Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η συναισθηματική υποστήριξη και η ψυχολογική θεραπεία θεωρούνται βασικές μορφές βοήθειας —όχι δευτερεύουσες σε σχέση με τα τρόφιμα ή τη στέγη, αλλά μέρος αυτού που σημαίνει η αληθινή προστασία των παιδιών», δήλωσε η Segal.

Στο συμπέρασμά τους, οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι, μολονότι αυτή η περίπτωση αφορά μονοζυγωτικά δίδυμα, οι επιπτώσεις της επεκτείνονται σε όλα τα παιδιά που απομακρύνονται από τις οικογένειές τους λόγω του πολέμου. Ζητούν διεθνή αναγνώριση της συναισθηματικής οδύνης που προκαλείται από την απαγωγή και τον χωρισμό παιδιών, καθώς και τη θέσπιση μακροπρόθεσμων συστημάτων για τη στήριξη της αποκατάστασης των πληγέντων παιδιών και των οικογενειών τους.

Αν και το άρθρο επικεντρώθηκε στα παιδιά, σημείωσε επίσης δίδυμους αδελφούς μονοζυγωτικούς, 27 ετών πλέον, οι οποίοι κρατούνταν αιχμάλωτοι χωριστά, σύμφωνα με μαρτυρίες άλλων ομήρων. Αναφέρονταν στον Γκάλι και στον Ζιβ Μπερμάν, οι οποίοι απήχθησαν από το κιμπούτς Κφαρ Αζά κατά τη διάρκεια της επίθεσης. Απήχθησαν μαζί με την Έμιλι Νταμαρί, την Ντόρον Σταϊνμπρέχερ και την Αμίτ Σουσάνα, οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι αργότερα.

«Αν και είναι αδύνατον να γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι ο χωρισμός των διδύμων είναι εκούσιος, υποστηρίζουμε ότι οι ζημιές του χωρισμού των διδύμων αποτελούν ένα μικρό αλλά σημαντικό παράδειγμα της σκληρότητας προς τα παιδιά από τη Χαμάς, την οργάνωση που έφερε την καταστροφή σε μια ολόκληρη περιοχή, και ζητούμε να δοθεί προτεραιότητα στην επανένωση των παιδιών με τις οικογένειές τους», ανέφεραν οι συγγραφείς.

Τουλάχιστον 1.180 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 252 Ισραηλινοί και ξένοι κρατήθηκαν όμηροι στις επιθέσεις της Χαμάς σε ισραηλινές κοινότητες κοντά στα σύνορα με τη Λωρίδα της Γάζας στις 7 Οκτωβρίου. Από τους 50 εναπομείναντες ομήρους, γύρω στους 30 πιστεύεται ότι είναι νεκροί.