Του Πέσσαχ Μπένσον • 11 Νοεμβρίου 2025
Ιερουσαλήμ, 11 Νοεμβρίου 2025 (TPS-IL) — Μετά από περισσότερα από 11 χρόνια, η σορός του Ισραηλινού στρατιώτη υπολοχαγού Χαντάρ Γκολντίν κηδεύτηκε το πρωί της Τρίτης στο στρατιωτικό νεκροταφείο του Κφαρ Σάβα, κλείνοντας ένα οδυνηρό κεφάλαιο που ξεκίνησε με τον θάνατο και την απαγωγή του το 2014. Τα λείψανα του Γκολντίν επεστράφησαν στο Ισραήλ μόλις δύο ημέρες νωρίτερα, έπειτα από έναν παρατεταμένο αγώνα της οικογένειάς του και του στρατού για να τον φέρουν πίσω.
Χιλιάδες πενθούντες συμμετείχαν στη νεκρώσιμη πομπή, η οποία αναχώρησε υπό αστυνομική συνοδεία από τη στρατιωτική βάση Σούρα. Για να εξυπηρετηθεί η μεγάλη προσέλευση, το νεκροταφείο κηρύχθηκε «αποστειρωμένη ζώνη» για την τελετή, με μόνα μέλη της οικογένειας και στρατιωτικούς αξιωματούχους να επιτρέπεται να εισέλθουν. Μεγάλες οθόνες και ηχεία αναμετέδιδαν τους επικήδειους στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί έξω. Σε ολόκληρο το Κφαρ Σάβα, ισραηλινές σημαίες και πινακίδες σηματοδοτούσαν τους δρόμους, μία από τις οποίες έγραφε: «Μέχρι τον πρώτο όμηρο», μια αναφορά στη μακροχρόνια εκστρατεία της οικογένειας Γκολντίν για τους στρατιώτες που κρατούνται αιχμάλωτοι στη Γάζα.
Ο πατέρας του Χαντάρ, Σιμχά Γκολντίν, μίλησε με δάκρυα στα μάτια, προτρέποντας τους Ισραηλινούς να αντλήσουν δύναμη από το παράδειγμα του γιου του. Υπενθύμισε στους πενθούντες να «θυμούνται το χαμόγελο του Χαντάρ» και να ζουν σύμφωνα με τις αξίες του, λέγοντας ότι το έθνος πρέπει να συνεχίσει το μονοπάτι του και «να κερδίσει λίγο περισσότερο Χαντάρ» – ένα λογοπαίγνιο με το όνομα του γιου του, το οποίο στα εβραϊκά σημαίνει λαμπρότητα.
Μοιράστηκε ότι ο Χαντάρ κρατούσε ένα προσωπικό βιβλίο προσευχών, απαγγέλλοντας κάθε μέρα μια γραμμή που έγραφε: «Χάρισε στις καρδιές μας να βλέπουμε τις αρετές των φίλων μας και όχι τα ελαττώματά τους». Ο Γκολντίν ζήτησε από τους Ισραηλινούς να λάβουν αυτά τα λόγια υπόψη και να ζήσουν σύμφωνα με αυτά.
Στρέφοντας την προσοχή στα μακρά χρόνια αγωνίας από την απαγωγή του γιου του, ο Γκολντίν θρηνόδησε ότι «για 11 χρόνια τον αφήσαμε στα χέρια του εχθρού», και προειδοποίησε ότι η ισραηλινή κοινωνία είχε γίνει υπερβολικά προσηλωμένη «στο χρήμα, την τιμή και την εξουσία».
Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του ισραηλινού στρατού αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ εκφώνησε επικήδειο για τον Γκολντίν ως στρατιώτη του οποίου το θάρρος και η ηγεσία αποτελούσαν παράδειγμα του πνεύματος των IDF. «Με σκυμμένα κεφάλια, συνοδεύουμε τον Χαντάρ στην τελευταία του πορεία», δήλωσε ο Ζαμίρ. «Σε αυτή τη στιγμή που συμπυκνώνει χιλιάδες ημέρες αναμονής και άβυσσας λύπης, ολόκληρο το έθνος γίνεται μια πομπή – ο Χαντάρ. Αγαπημένη οικογένεια, έχετε γίνει πυξίδα και συνείδηση για ολόκληρο τον λαό του Ισραήλ, μια πυξίδα που εμείς στον ισραηλινό στρατό θα συνεχίσουμε να φέρουμε για πάντα».
Επήνεσε την ηγεσία του Γκολντίν στο πεδίο της μάχης, θυμούμενος τις τελευταίες του στιγμές. «Ένας διοικητής που ήταν για τους στρατιώτες του μέχρι την τελευταία στιγμή. Στην τελευταία φωτογραφία του Χαντάρ, το βλέμμα του λέει “θάρρος και μετριοφροσύνη”. Ένας αξιωματικός του οποίου τα πόδια ήταν γερά ριζωμένα στο χώμα της γης που αγάπησε τόσο πολύ, αλλά του οποίου το βλέμμα ήταν υψωμένο σε ορίζοντες οράματος. Ο Χαντάρ έπεσε στη μάχη στη Ράφα μαζί με τον διοικητή του, ταγματάρχη Μπανίγια Σαρέλ, και τον υπαρχηγό του, επιτελολοχία Λιέλ Γκιντεόνι, στο τέλος της Επιχείρησης Προστατευτική Άκρη. Μετά το φράγμα πυρός, ο Γκολντίν εξαφανίστηκε σε μια σήραγγα. Αυτές οι τελευταίες στιγμές ενσάρκωσαν το πνεύμα της Σαγιέρετ Γκιβατί, το πνεύμα του ισραηλινού στρατού με την ευρύτερη έννοια».
Ο Ζαμίρ κατέληξε τονίζοντας την αποφασιμότητα που έφερε τον Γκολντίν πίσω στο σπίτι. «Όπως και η οικογένεια, ο ισραηλινός στρατός δεν το έβαλε κάτω ούτε για μια στιγμή – η επιστροφή του Χαντάρ οφείλεται στην επιχειρησιακή ισχύ του ισραηλινού στρατού και στα επιτεύγματά του. Σήμερα καταλαβαίνουμε ακόμη περισσότερο ότι αυτό ενσαρκώνει την υπόσχεση ενός κράτους προς τους πολίτες του. Έδωσες πέρα και πάνω από τα όρια, αγαπημένε Χαντάρ, ό,τι μπορούσες να δώσεις. Σήμερα, Σάββατο στη γη για την οποία πολέμησες, αλλά θα συνεχίσουμε να επιστρέφουμε σε κάθε μέρος όπου μια υπόσχεση παραμένει ανεκπλήρωτη. Θα συνεχίσουμε να δρούμε μέχρι να επιστρέψει στο σπίτι ο τελευταίος από τους γιους μας».
Μιλώντας έξω από το πατρικό σπίτι το βράδυ της Δευτέρας, τα αδέλφια του Γκολντίν — ο Χέμι, ο Τζουρ και η Αγιέλετ — εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη τους προς το κοινό. «Θέλουμε να σταματήσουμε και να πούμε ευχαριστώ», δήλωσε η Αγιέλετ Γκολντίν. «Χωρίς τον λαό του Ισραήλ, ο Χαντάρ δεν θα ήταν στο σπίτι. Ακόμη και σε αυτή τη συναισθηματική στιγμή, θυμόμαστε ότι τέσσερις όμηροι εξακολουθούν να κρατούνται στη Γάζα. Η επιστροφή του Χαντάρ πίσω μετά από 11 χρόνια αποδεικνύει ότι είναι δυνατό να τους φέρουμε όλους πίσω στο σπίτι. Θα φέρουμε τους πάντες πίσω. Αυτές είναι οι αξίες του λαού του Ισραήλ».
Συνέχισε: «Θέλουμε να ευχαριστήσουμε κάθε άτομο που κράτησε μια πινακίδα, που προσευχήθηκε, το Φόρουμ Οικογενειών Ομήρων και ολόκληρη την ισραηλινή κοινωνία. Εξαιτίας σας, ο Χαντάρ είναι στο σπίτι. Αισθανθήκαμε την αγκαλιά του έθνους την περασμένη ημέρα. Αυτή η κοινωνία θα φέρει τους πάντες πίσω στο σπίτι, και με τη βοήθεια του Θεού, θα θεραπευτούμε. Προσκαλούμε το κοινό να συνοδεύσει τον Χαντάρ στην τελευταία του πορεία».
Ο Γκολντίν σκοτώθηκε και η σορός του πάρθηκε από τη Χαμάς την 1η Αυγούστου 2014, όταν τρομοκράτες της Χαμάς αναδύθηκαν από μια σήραγγα στη Ράφα και ενέδρεψαν την περίπολό του. Η επίθεση έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια μιας 72ωρης ανθρωπιστικής εκεχειρίας. Δύο άλλοι στρατιώτες σκοτώθηκαν στην επίθεση.
Ήταν ο τελευταίος Ισραηλινός του οποίου τα λείψανα κρατούνταν στη Γάζα από πριν από τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023. Ο Γκολντίν συνδεόταν στενά με τον λοχία Όρον Σαούλ, ο οποίος σκοτώθηκε στη Σουτζάγια και του οποίου η σορός καταλήφθηκε επίσης από τη Χαμάς τον Ιούλιο του 2014. Οι ισραηλινές δυνάμεις ανέκτησαν τη σορό του Σαούλ τον Ιανουάριο του 2025, λίγες ώρες προτού τεθεί σε ισχύ μια εκεχειρία.
Τον Γκολντίν επιζούν οι γονείς του, ο Σιμχά και η Λέα, και τα αδέλφια του.



