Του David Israel • 1 Νοεμβρίου 2026
Ιερουσαλήμ, 1 Νοεμβρίου 2026 (TPS-IL) — Το υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ ανακοίνωσε την Κυριακή ότι ο γενικός διευθυντής του, Αμίρ Μπαράμ, επισκέφθηκε την περασμένη εβδομάδα την Covenant Technologies Ltd, μια υψηλού προφίλ αμερικανοϊσραηλινή νεοφυή επιχείρηση αμυντικής τεχνολογίας που ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2024 από τον Μάικλ Κάουφμαν. Η εταιρεία ειδικεύεται στα εναέρια πυρομαχικά, με δραστηριότητες τόσο στο Ισραήλ όσο και στη Γερμανία. Ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι το Ισραήλ εξετάζει το ενδεχόμενο να αγοράσει πυραύλους κρουζ χαμηλού κόστους από την εταιρεία.
Η ιδέα αντανακλά μια ευρύτερη αλλαγή στη στρατιωτική σκέψη, μακριά από τα σπάνια, ακριβά όπλα και προς μικρά, απλά, φθηνά πυρομαχικά που μπορούν να παραχθούν σε μεγάλους αριθμούς. Η αντίθεση με τα παραδοσιακά συστήματα είναι έντονη. Ο αμερικανικός πύραυλος κρουζ Tomahawk κοστίζει περίπου 2,6 εκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα, γεγονός που περιορίζει το πόσους μπορεί να διαθέτει σε απόθεμα ένας στρατός και πόσο ελεύθερα μπορεί να τους χρησιμοποιήσει. Μια φθηνότερη εναλλακτική λύση θα επέτρεπε στο Ισραήλ να διατηρεί πολύ μεγαλύτερα αποθέματα για μια παρατεταμένη σύγκρουση σε πολλαπλά μέτωπα. Η υπό εξέταση αγορά φέρεται να ανέρχεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια σέκελ.
Η κίνηση εντάσσεται σε αυτό που ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου περιέγραψε σε ομιλία του τον Σεπτέμβριο του 2025 ως όραμα μιας «Σούπερ Σπάρτης». Περιέγραψε ένα Ισραήλ με σχεδόν πλήρη στρατιωτική αυτάρκεια και μια οικονομία με χαρακτηριστικά αυτάρκειας, λιγότερο εξαρτημένη από τον ξένο εφοδιασμό και το εμπόριο.
Η έννοια αυτή αποτελεί απάντηση στους φόβους για εμπάργκο όπλων, κυρώσεις και διεθνή απομόνωση. Οι δεδηλωμένοι πυλώνες της περιλαμβάνουν τη μείωση της εξάρτησης από τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές χώρες μέσω εγχώριας παραγωγής μεγάλης κλίμακας, την υιοθέτηση «αρκετά καλών» όπλων όπως φθηνοί πύραυλοι κρουζ και μαζικά παραγόμενα drones, και τη μείωση των ρυθμιστικών εμποδίων στο υπουργείο Άμυνας για την επιτάχυνση της αδειοδότησης και των αμυντικών εξαγωγών. Προϋποθέτει επίσης την προετοιμασία για έναν μακρύ πόλεμο σε πολλαπλά μέτωπα, συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης ζωνών ασφαλείας και της κατασκευής δαπανηρών μηχανικών φραγμών, όπως κατά μήκος των ανατολικών συνόρων.
Το όραμα έχει προκαλέσει ευρεία δημόσια και οικονομική κριτική. Ειδικοί υποστηρίζουν ότι η πλήρης στρατιωτική ανεξαρτησία είναι μια ψευδαίσθηση. Επισημαίνουν τη συνεχή ανάγκη της Πολεμικής Αεροπορίας για βαριά πυρομαχικά, όπως βόμβες ενός τόνου, τις οποίες η εγχώρια παραγωγή της Elbit δεν μπορεί να προμηθεύσει αρκετά γρήγορα ώστε να καλύψει την επιχειρησιακή ζήτηση. Ως αποτέλεσμα, το Ισραήλ εξακολουθεί να βασίζεται σε αγορές και εγκρίσεις αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων από την Ουάσιγκτον.
Οικονομολόγοι και αξιωματούχοι του υπουργείου Οικονομικών εγείρουν μια δεύτερη ανησυχία: το κόστος. Ο αμυντικός προϋπολογισμός έχει ξεπεράσει τα 150 δισεκατομμύρια σέκελ (47,7 δισεκατομμύρια δολάρια), και οι επικριτές προειδοποιούν ότι η διεύρυνσή του χωρίς τον προσδιορισμό πηγών εσόδων ή τον καθορισμό σαφών προτεραιοτήτων, ενώ παράλληλα πλήττονται οι κινητήριες δυνάμεις ανάπτυξης της οικονομίας, δημιουργεί έναν άνευ προηγουμένου δημοσιονομικό κίνδυνο. Επικαλούνται επίσης πιέσεις στην πιστοληπτική ικανότητα του Ισραήλ. Μια τρίτη γραμμή κριτικής αφορά την πολιτική απομόνωση του Ισραήλ, αν και το υλικό που παρέχεται ολοκληρώνεται πριν αναπτυχθεί αυτό το σημείο.
Το αν θα προχωρήσει η συμφωνία με την Covenant μένει να φανεί. Προς το παρόν, το υπουργείο έχει επιβεβαιώσει μόνο την επίσκεψη του γενικού διευθυντή, και λεπτομέρειες σχετικά με την κλίμακα, την τιμή και τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης δεν έχουν δημοσιοποιηθεί. Το επεισόδιο δείχνει ωστόσο πώς η λογική του οράματος της Σπάρτης διαμορφώνει τις προμήθειες, με το κόστος, τον όγκο και την ανεξαρτησία από ξένους προμηθευτές να σταθμίζονται πλέον παράλληλα με τις καθαρές επιδόσεις.




